Yüzü, zamana karşı verilmiş uzun bir savaşın haritası gibiydi; her kırışık, suskun bir hatıranın iz düşümü. Gözlerinden süzülen yaşlar, sonbaharda dallardan kopan yapraklar gibi ağır ve sessizdi. Omuzlarına çöken akşam, içindeki yalnızlığı koyu bir gölgeye dönüştürmüştü...